İncir Kuşları Yavan şiir bile, Yalın ayak tasvirler istemezmiş. Bazen kırılamıyor bile insan, Çığlık çığlığa... Belli ki yarının da güneşten nasibi yok. Kaç kez yaktım buraları, Bir görümlük gülüş için, bilmezsin. Ben aşkı bir ozandan sorardım da Yüreğim hiç bu kadar yamalı olmadı. Cep delik, cepken asılsız iftiraların kurbanı. Şimdi tükürse bir mahşer yüzüme, Eyvallah derim. O kadar meteliksizim... Şans hep bağnazların lügatinden gelir sanırdım, Meğer tembel insanların kaçış rampasıymış. İsterd ...