Kelimenin tam anlamıyla bir "şaşkın"dı, içine düştüğü dünyada ilk insan. Bazen kıyametler kopuyordu gökyüzünde: Dağları taşları
sarsan gök gürültüleri, yıldırımlar, yağmurlar, fırtınalar, kar, tipi, tufan... Volkanlar patlıyordu, gökten ateş yağıyordu üstüne. Sonra güneş...
Gündüz... Sonra ay, milyonlarca yıldız... Karanlık... Korkuyordu; ama anlamıyordu. Etrafında kendine hiç benzemeyen dev; aç, saldırgan
başka yaratıklar... Bazen öfkeli, bazen ürkütüc ...