Efsanenin yalnızlığı' , neden büyük şairlere özgü ortak kader olur ?
Neden , Nâzım Hikmet'in ve Necip Fazıl'ın hayatları , şiilerinin önüne geçer ; neden , serüvenlerinde 'tek' ve 'yalnız' kalırlar ?
Türk Düşünce hayatına yön veren , iki köklü ve farklı akım olan Marksizme ve İslâmi düşünceye bağlanışları bu iki büyük şairimizi bir yanda 'bayrak'laştırırken , öte yanda neden , 'doğru anlaşılamamak' gibi bir kaderde buluşturur ?
İki Özel İsim ...